હાચુ કઉ વાત જાંણે આંમ સે,
મારે ભઈ તારું બહું કાંમ સે....
ચેટલે ઠેકાણે તને હોધી વળ્યો
તો ય તારો ના પત્તો કંઇ લાગે સે,
મળવાનું મન્ન હાળું ઠેબે ચઢે તો
મળવાનું મન્ન હાળું ઠેબે ચઢે તો
પસે હૂંહરું મંઈ સાતી માં વાગે સે!
ચ્યે દા’ડે તું જ કે’ તારો પગ ચ્યાંય ટક્યો,
બેઠો થઈ ચ્યાંય ઠરીઠામ સે?
મારે ભઈ તારું બહું કાંમ સે...
આંને પુસુ તો કે’ દઈ જાંણે કોણ મૂઓ,
ઓલ્યાને પુસું તો આંસ્યો કાઢે!
કો’ક વળી નાંમ તારું હાંભળતાંવેત
મારી વાત્યને જ ધડમૂળથી વાઢે!
તારા વચોટીયાઓ, પૂસીએ તો
કહે સે કે ઈવડો ઈ આંમ નઈ આંમ સે....
મારે ભઈ તારું બહું કાંમ સે..
અક્ક્લનાં ઓથમીરો પથરા ફંફોહે
પસે હામહામા ઢેખાળા ફેંકે,
ચપટી આલીને તને, ખોબા ધરે
પસે રાતદા’ડો નેંધણીયા હેંકે!
બુધ્ધિનાં બંધાણી બાંધે ભાર્યે કે’
હાવ બધા બુધ્ધિના જાંમ સે...
તો’ય કઉ મારે ભઈ તારું બહું કાંમ સે..
-નવનીત ઠક્કર.









