મારી ફરતે રોજ નવા એ થોર ઉગાડે,
ઘર થઈને એ પોતાનાથી દૂર ભગાડે.
પડખામાં તો કેવળ હુંનો હું જ સૂતો છું,
તોય જુઓને વળગણ આખી રાત જગાડે.
માણસની તું વાત જવા દે,માણસ ક્યાં છે!
કોની ઉપર મૂરખ ખોટું તું ય લગાડે!
બંને વચ્ચે બથ્થંબથ્થા કરે બુકાની,
પાછળ પડછાયો મારો ને વ્હેમ અગાડે.
કાંતો માયાનો થઈ જા કાં રમતો જોગી,
શાને કાજે બાવાના તુ બેઉ બગાડે!
ચક્ર્સુદર્શનધારીની શી હાલત થઈ છે!
વગડામાં જઈ એકલવાયો શંખ વગાડે!
તારા વિણ ચોપાસ મને દેખાય કશું નહિ,
એવી લગની તું ય મને શું કામ લગાડે?
-નવનીત ઠક્કર.






